خ

Le moulin

خ...

فکر میکنم خرداد سال 93 بود که شروع به نوشتن در بلاگفا کردم. شروع رابطه ی ما هم همان وبلاگ بود و اولین کامنت از طرف ایشان گذاشته شد. البته منظورم اولین کامنتِ وبلاگم نیست بلکه اولین کامنتِ آغاز رابطه مان مد نظرم هست. حوصله ای برای نوشتن از اتفاقات بعد از آن نیست؛ در کنار اینکه نه نیازی می بینم و نه علاقه ای به این کار دارم.خرداد سال 94 وبلاگم به یک سالی می رسید و دقیقا صیح همان روزی که اماده ی نوشتن یک پست برای تحولات و اتفاقات یکساله ی وبلاگ و خودم بودم، با پیام اخطار بلاگفا مواجه شدم که تا روزها کاربران زیادی را سردرگم کرد. بعد از یک مدت کوتاه توضیحی سربس خ...

باید این رابطه را قطع کنم. احتمالا جزو همان هایی می شوم که برایش نوشته های عاشقانه می نویسند و بخاطر رفتنش عزا می گیرند. اما این مهم نیست چون در روابط نباید شرمگین گشت. اگر دوستش نداری، شرایطش را نمی پذیری، آینده ی مناسبی نمی بینی، نباید شرمسار شوی که احساساتش خدشه دار می شود مخصوصا وقتی که جوان است و راه طولانی ای در پیش دارد.جایی از اول تعریف نکردم، اینجا هم اینکار را نخواهم کرد به دلایلی که شاید بعدها بازگو کنم. حالم از این بهم میخورد که همیشه باید موصوعی برای نگفتن باشد. در کامنت دانی وبلاگ موقتی نوشتم او کسی است که دوستش میدارم اما این درست نیست؛ م خ...

اختلاف عقاید و باورها و علایق که می گویم چیزی فراتر از دوست داشتن یا نداشتن طعم خورشت کرفس است. وقتی می گویم اختلاف عقاید یعنی من آدم بی دینی هستم و ایشان خیر. هرچند همیشه اظهار دارد که به دنبال دین واقعی خودش میگردد و خواستار فهمیدن این است که چرا؟ چرا هستم؟ چرا یک کسی بهترین راه را به من نشان نمی دهد؟ چرا زندگی فلان طور است؟ و غیره. البته هر کسی که مدت ها با ایشان در تعامل باشد، علاقمندی اش را به دین اسلام و رهبر و مشتقات همین ها در می یابد و در کل چیز عجیبی در اعتقادات ایشان نیست. فقط بنظر میرسد خودش را یک سرگردان در دنیا می بیند که به دتبال جواب است در خ...

دیشب در یک مهمانی که خانه ی خاله ام برگزار شد، به بدترین شکل ممکن ساکت بودم و هراز گاهی یکی دو جمله ای هم بر زبان می آوردم. نه در دنیای مجازی غرق شدم و نه به قاب جادویی چشم بستم؛ بلکه فقط به تقاط نامشخصی از فرش و مبل برای ثانیه های متمادی خیره ماندم. او هم به دیوار تکیه داده بود و مثل همیشه بی خیال و با نگاهی سرسنگین گوشی اش را می نگریست. اینکه هر چند دقیقه یکبار گوشی را دور می کرد و روی پایش می گذاشت، نشان می داد که اتفاق خاصی در پیام ها و تعداد لایک هایش نمی افتد. همیشه وقتی که او در جمعی حضور دارد نسبت به رفتارها و طرز نشستنم حساس می شوم و سعی میکنم با حال خ...